Türkiye’nin en uzun soluklu müzik festivali Efes Pilsen Blues Festival, 20. kez Türkiye turuna çıkmaya hazırlanıyor. Bu yıl 16 Ekim – 21 Kasım 2009 tarihleri arasında gerçekleşecek Efes Pilsen Blues Festival, 20 farklı şehirde, 23 konserle blues hayranlarına bir kez daha unutulmaz bir müzik deneyimi yaşatacak. Festival 20. yılında Shemekia Copeland, Terry Evans ve Ray Schinnery’i ağırlayacak.

Pozitif organizasyonu ile gerçekleşecek Efes Pilsen Blues Festival 20, her yıl olduğu gibi bu yıl da blues müziğinin efsane isimlerini ağırlayacak. Ateşli ve yetenekli bir blues müzisyeni olarak müzikseverlerin belleklerinde yer alan Shemekia Copeland, folk ve delta-bluesun bir numarası olan Terry Evans, blues dünyasının çok yönlü sanatçısı, hayranlarının “Master Showman” olarak taçlandırdığı Ray Schinnery, 20 şehirde gerçekleşecek 23 konserle blues fırtınası estirecek.

                                                                          IV. Murat, Alkol ve Tütün Yasağı öncesi, 1631

Nere mi nere mi, Arch Enemy

UniRock. Belki de YataRock, UyuyaRock ya da SıçaRock diyebileceğimiz kadar yakın, merkezi bir festival. Taksim’e gerçekten 5 dakika. Şişli Evlendirme Dairesi’nin hemen karşısındaki Lunapark’ı boşaltmışlar ve içeri Kreator’u, Arch Enemy’i sıkıştırmışlar. Olay bu. Fakat çarpışan otomobil veya gondol duruyor, sadece içine bira standı kurmuşlar.

Cuma ilk gittiğimiz konser alanı da burasıydı. Saat tam 19:00’da orada olmalıydık, çünkü Magilum’u seyredecektik. Hayatımda herhangi bir festivalde, grupların tam zamanında çıktıklarını ya da 1 saat, 2 saat hatta 1 gün geç çıktıklarını gördüm fakat bir grubun 20 dakika evvel çıktığına ilk defa şahit oldum. Neyse sorun değildi, 4 TL’lik biralarımızı aldık, zira saat 19:00’den sonra biralar Dow Jones endeksine göre hareket ettiği için 5 TL olacaktı, Magilum’un karşısına geçtik.

Grup “Masal” şarkısını söylerken saatler 19:05’i gösteriyordu.Nalan ve Oğuz’un sesleri biraz daha açıldı, gitarlar anlaşılmaya başlandı, bateri biraz kısıldı, yeni albümün şarkıları duyuldu derken Magilum, sahneyi Metal Festival Camiasının “Duman”ı olan Soul Sacrifice’a devretti. Şunu da ekleyelim Magilum’un yeni albümü sanki daha iyi olacak. Şarkılar onu gösteriyor.

	Sol Sekrifays’tan sonra sahne alan Arch Enemy, yaklaşık 90 dakika sahnede kaldı. Gayet iyilerdi, belki 3000 kişinin özellikle görmeye geldiği Angela Gossow’u gayet böğürdü. Ful karizmatik yapıya, enerji ve tempoya, hayvan gibi melodilere sahip oldukları kısacası İsveçli oldukları her hallerinden belli idi. Allah biliyor da bizi İsveç’te Finlandiya’da yaratmıyor.

Bu arada My Apocalypse ve Dead Eyes See No Future şarkısınında öyle bir gürültü vardı ki, sanırım Maçka’da kimse herhangi bir Heavy Fest’e kolay kolay bir daha izin alamayacak.

%100 “Duman” sahası, 9 inç tırnak ve Pro-diji

Bu kadar Heavy yeter dedik ve yattık, kalktık, yattık, kalktık ve Rock n’ Coke’a Cumartesi saat 20:30 gibi intikal ettik. 20:30’da Duman var, tam kafa kafaya yetişeceğiz. Ne bilelim biz konserin NASA’da olduğunu. Bostancı’dan Kurtköy’e 10 dakikada geliyorsun, otoparktan konser alalına 45 dakikada. İniyorsun, çıkıyorsun, üstünü arıyorlar, midibüse biniyoruz, labirente giriyorsun, tekrar çıkıyoruz, yürüyoruz, iniyoruz, çıkıyoruz. Zannedersin ki, Etimesgut 5.Tabur Ağır Oto Alayı’na panzerle giriş yapıyoruz. İçeri girdik. Her yer beton. Acil bira lazım. Ben bira alayım dedim, bira kuyruğuna girdim, sıra bana geldi, Duman “İyi geceler, 2010’da görüşürüz” dedi. Yuh, Allah belanızı versin. Tam anlamıyla rezillik. Her tarafta kola var, köfte var, tavuk var, bira kuyruğu kilometrelerce.

Nine Inch Nails çıktı, ben kendilerini pek bilmem sevmem. Fakat gayet iyilerdi. Ve arkasından gecenin köründe Prodigy çıktı. Ben çok çok haz almadım. Bu kadar profesyonel sahne düzenine o kadar dandik ses düzeni yaparsan olacağı bu. Kolonların boom boom sesleri arasında yaklaşık 1.5 saat sahnede kaldılar. Zaten bildiğiniz şarkılar (Breathe, Firestarter, Poison, Voodoo People vs.) ile birlikte ve yeni albümden 4-5 şarkı seslendirdiler. Ben adamları yaşlanmış gördüm, fakat hap olarak ne almışlarsa ben de 1 kutu istiyorum. Böyle enerji çok zor bulunur.

Sonuçta bir sıkıştırılmış bir festival haftasonu böyle geçti. Zaten senede topu topu 2 tane festival oluyor, onları Ramazandan önce bir araya getirdiler. Helal olsun. Belki ikisinin de kitlesi çok farklı ama, belki çok ufak bir azınlık hem Prodigy hem Arch Enemy seviyor.
Fakat zaten İstanbul boş, sen bir de insanları ikiye bölüyorsun. Bari hepsini birleştir, deniz kenarına bir yere koy, bu sefer Avrupa’dan da adam toplarsın.
Ama kime ne anlatıyorsun. F1 pistinde festival yapıyor adam.
Ne Formula 1 seviyoruz, ne müziğe saygı duyuyoruz.
İkisi arasında bir şey işte.

Emrah Öner

www.emrahoner.com

5 senedir pek bir gürültüsüz sessiz bir hayatımız vardı. 5 senedir minibüste otobüste ipod dinlerken kimse ters ters bakmıyordu. 5 senedir gay klip seyretmekten anamız ağlamıştı. 5 senedir yüksek müzikle hızlı araba da kullanmıyorduk. Ama artık herşey değişti. Zira Prodigy “Invaders Must Die” dedi.

Aslında Şubat ayında piyasaya çıkmış bir albüm için çok geç bir yazı. Fakat 18 Temmuz’da Rock and Coke’u patlatacak bir konser için daha da geç kalınmış bir yazı. Konser öncesi biraz gaz, biraz konsantre(!), biraz motivasyon iyi gelir diye düşündüm. Daha öncede Türkiye deneyimi olan bir Prodigy, ki Maslak konserinde ben de bulunmuştum, bu konserde de normal temposunu tutturursa ne 10-15 yaşında çoluk çocuk rocker kalır, ne Nine Inch Nails, Linkin Park kalır. Zaten Rock and Coke kendi başına o kadar entrasan bir konu ki, Prodigy’in ana sayfasının tur programında 500 tane konser var, bir tek bizim konserde Coke yazıyor.

Şarkılara gelince, muhakkak Prodigy’in bir playlisti vardır fakat bu son albümde dikkat edilmesi ve çalınması gereken bir kaç parça var.

	1. Invaders Must Die 2. Omen 3. Thunder 4. Colours 5. Take Me To The Hospital 6. Warriors Dance 7. Run With The Wolves 8. Omen Reprise 9. World’s On Fire 10. Piranha 11. Stand Up

Burada özellikle Invaders Must Die, Omen, Warriors Dance, Run With The Wolves, World’s On Fire öne çıkıyor. Bu 5’liyi muhakkak çalmaları lazım. İnanılmaz sert ve çok iyi parçalar. Burada diğer üzücü bir konu, sanki Türkiye’de 150 tane festival yapılıyormuş gibi, Prodigy sahnedeyken, Küçükçiftlik Park’ta da UniRock var. Her ne kadar ikisinin de müşterisi pardon dinleyicisi farklı olsa da bu iki önemli olayın aynı güne gelmesi düşündürücü.

Emrah Öner

www.emrahoner.com

Linking Park ve Prodigy’yi sevmedim sevemedim bir türlü.. bir de Mr. Emre Aydın ne alaka ?  

Konser listesine geçmeden önce NIN – Closer videosu ile havamızı bulalım

17 Temmuzdaki konserlere sadece kampçılar katılabiliyor..

Howling Bells ve Cold War Kids harcanmış.. öğle sıcağına kurban giderler zannımca